كاشان به اشتعال نايرهء قتال پرداختند ، بعد از جنگ سختى احمد خان شكست خورده فرار كرد و تقى خان گرفتار و مقتول شد ، چون بقيّة السّيف لشكر جعفر خان منهزما به اصفهان رسيدند و او از واقعه باخبر شد ، ناچار از اصفهان به شيراز گريخت و عساكر نصرت‌مآثر شهريارى بسيارى از اموال آن جماعت را متصرّف شدند و موكب ظفر كوكب حضرت آقا محمّد شاه با جنود شوكت و جلال به اصفهان نزول اجلال فرمود و علما و اعيان و اعاظم و اشراف بلد به استقبال شتافتند و كمر عبوديّت به ميان انقياد و اطاعت بستند و اموال جعفر خان به تصرّف ملازمان حضرت درآمد و فتحنامه‌ها به اطراف نوشتند و چهل روز موكب معلّى در اصفهان اقامت نمود . و در اين اوان معروض داشتند كه ابدال خان و حبيب اللّه خان بختيارى و بزرگان فراهانى و گلپايگانى با دوازده هزار جزايرچى از توابع زنديّه در چمن قهيز جمع و مهيّاى كارزار شده‌اند ، حضرت شهريارى باقر خان خراسكانى را به ايالت اصفهان منصوب فرموده از اصفهان انتهاض كرده به منزل آتشگاه تشريف‌فرما شدند و از آنجا با عساكر منصوره به قريهء عسكران آمده ، اين محل معسكر سپاه ظفر همراه شده با معاندين مشغول جنگ و جدال شدند . تابعين زنديّه به سنگر گريخته ولى سنگر را به زودى از دست دادند ، و ابدال خان گرفتار و مقتول گرديد ، و حبيب اللّه خان و ساير سركردگان بختيارى به شفاعت چراغ خان بختيارى نجات يافتند و متقبّل خدمت گشتند . پس از آن اردوى همايون به چمن سنگباران آمد و در اينجا معروض شد كه مجنون خان پازكى طهران را فتح كرده است و مهدى خان سوادكوهى و محمّد خان حاكم طهران و علينقى خان سوادكوهى گرفتار شدند و به ياسا رسيدند . حضرت شهريارى امر به مرمّت ابنيهء طهران و بنياد عمارات عاليه در اين شهر فرمودند . موكب معلّى به طرف قلمرو عليشكر و به قصد تسخير لرستان و كردستان انتهاض نمود ، اسمعيل خان و خسرو خان ولات اين ولايات از در اطاعت درآمده مخلّع شدند ، و حضرت شهريارى در بيست و هفتم شوّال اين سال به مقرّ سلطنت يعنى طهران مراجعت كرده مجنون خان فاتح طهران را مورد مراحم خاصّه نمودند و مهدى خان سوادكوهى و محمود خان و علينقى خان سوادكوهى چشم خود را در راه هواخواهى الوار به باد دادند و محمّد خان طهرانى